شيخ حسين انصاريان
145
تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى)
كارى مىگزيد چه ، او به همين مهم بر اين خاكدان غبار آلود قدم نهاده بود ؛ آمده بود تا عالميان را هشدار دهد و آدميان را بيدار كند كه هان ! همگنان را باشيد و به هوش باشيد تا در كمال هوشمندى حتّى به سهو نيز دلى نخراشيد ! اين روش و طريقت محمّد صلى الله عليه و آله و آيين و شريعت محمّدى است كه مسلمان خالص با خلوص تام و اخلاص تمام ، روى به سوى حق كند و نقد جان به درگاه دوست نثار دارد و با خلق خدا به احسان رفتار نمايد . پيوسته دستش به كار باشد و از حاصل كار ، همگنان را مدد كار و دلش با يار و شيفتهء جمال و جلال حضرت دلدار جَلَّجَلالُه و عمَّ نَوالُه . اسلام را حقيقت اين است و جز اين نيست كه مسلمان خدا را خالصانه بپرستد و از خلق خدا به اندازهاى كه توان دارد سرپرستى نمايد كه خلاصهء دين حق ، حق پرستى و نوع دوستى است . نام محمّد نامش « محمّد صلى الله عليه و آله » بود كه به اعتقاد ما جماعت مسلمين ، پس از اسماء اللَّه تعالى آن فرخنده نام و الا ، از جميع اسامى افضل است و برتر و پسنديدهتر است و ستودهتر . نامى كه كاشف از اوصاف حميدهء آن حضرت اقدس سامى است و حاوى محامد صفات و مناقب اخلاق آن خجسته ذات گرامى . لفظ محمّد صلى الله عليه و آله به معنى « ستوده » است آن هم با مبالغهاى تمام و تشريفى بسيار و تعظيمىتام ، اين است كه در بين آحاد بشر از كلمهء « محمّد » بسى بيش از « محمود » ستودگىِ مسمّى و آراستگى آن كه موسوم است بدين اسمِ اعزّ اعلى مستفاد مىگردد . گرامى پيامبر خاتم صلى الله عليه و آله كه محمّد مصطفى است ، از لحاظ صفات كمال نوع